آکارد

وزیر اعظم مطالبی به این شرح را به سمع او رسانید .

سالهای سال مردم ما احساس نیکبختی میکردند ، زیرا از آن جناب ، کانالهای عظیمی برای آبیاری و معابد بزرگی برای خدایان بنا کرده بودند .

اما اکنون مردم بابل قادر به تامین معاش خود نیستند .

کارگران بی کارند . پیشه وران مشتریان انگشت شماری دارند . کشاورزان قادر به فروش محصولات خود نیستند و مردم برای خرید مایحتاج خود پول کافی ندارند .

پادشاه پرسید : پس آنهمه طلا که ما خرج آبادانی کردیم ، کجاست ؟

وزیر پاسخ داد : متاسفانه تمام پولها در دست تعداد انگشت شماری از ثروتمندان ماست .

پادشاه مدتی به فکر فرو رفت و آنگاه پرسید : چگونه است عده معدودی میتوانند همه طلا ها را تصاحب کنند؟

وزیر پاسخ داد : به آن جهت که راه کار را میدانند .

شاه گفت : اما چرا مردم عادی راه کار را یاد نمیگیرند ؟

وزیر پاسخ داد : اعلیحضرتا ، این کار کاملا ممکن است ، لیکن چه کسی باید شیوه کار را به انها بیاموزد ؟مسلما علمای دینی شایستگی چنین امری را ندارند ، زیرا آنان از مسایل مادی بی اطلاعند

شاه پرسید : چه کسی برای تعلیم امور مالی از همه لایق تر است ؟

پاسخ روشن است

چه کسی در بابل از همه ثروتمند تر است؟

این شخص آکارد نام دارد و او ثروتمند ترین مرد بابل است .

از کتاب ثروتمندترین مرد بابل اثر جرج کلاسون